Zagadnienie – jaki jest wpływ kultury na rozwój osobowości człowieka?- to pytanie,  które badacze zadają sobie już od dawna. Okazuje się, że kultura a osobowość to zmienne od siebie zależne. Czytaj dalej →

Virginia Satir, zanana psychoterapeutka rodzinna twierdziła, że człowiek potrzebuje czterech uścisków dziennie – by przeżyć, ośmiu – by zachować zdrowie, a dwunastu – by rozwijać się.

Dotyk jest niezbędny dla naszego samopoczucia, zdrowia i rozwoju. Stanowi on pierwsze narzędzie poznawania świata, wykształca się bowiem bardzo wcześnie, bo już w okresie prenatalnym, około ósmego tygodnia. Jest głównym narzędziem poznawania świata przez noworodka, który niezbyt dobrze jeszcze widzi i słyszy. Niemowlę przytulane i głaskane uspokaja się, doznaję ukojenia i może z poczuciem bezpieczeństwa otwierać się na świat. Zdrowe niemowlę łapie wszystko, co zdoła pochwycić i wkłada do ust wysysając z przedmiotu każdy bit informacji dotykowej. Czytaj dalej →

W monarchii władzę sprawuje król, w komunizmie partia, w demokracji naród, czyli wszyscy. Jednak nawet w tym ostatnim systemie ktoś kimś musi rządzić. Jest przecież tylko jeden prezydent i jeden premier. Musi być ktoś podejmujący ostateczne decyzje.

A jak to ma wyglądać w rodzinie? Tutaj także najlepsze są demokratyczne procedury, ale ostateczna decyzja musi należeć do jednej osoby. Tą osobą niestety bywa czasem dziecko. Zaczyna się to mniej więcej tak: Czytaj dalej →

Kolejny rok dobiegł końca i rozpoczyna się nowy. Może jest to odpowiedni moment, by się zatrzymać na chwilę i przeznaczyć trochę uwagi naszym najbliższym. Koniec roku może być okazją do spotkania się w rodzinnym gronie, spędzenia wspólnie czasu i porozmawiania o tym, co dobrego wydarzyło się w minionym roku.

Jak to zrobić? Należy wygospodarować czas, który każdy członek rodziny przeznaczy na spotkanie. Tan czas ma być przeznaczony tylko dla najbliższych, telefony komórkowe mają być pochowane, a inne zajęcia odłożone na później. Rodzina ma być skupiona tylko na sobie. Każda osoba dostanie kartkę i długopis. Na niej, jeśli to ułatwi zadanie, będzie mogła zapisać swoje przemyślenia. Zabawa polega na tym, że każdy uczestnik spotkania ma się zastanowić, co mu się podobało u danego członka rodziny w minionym roku. Może to być zachowanie, wydarzenie, w którym tamta osoba brała udział lub cokolwiek innego co mu przyjdzie do głowy. Ważne, by były to miłe i pozytywne stwierdzenia. Zabawę zaczynają osoby dorosłe, by pokazać młodszym, na czym ona polega.

Jeśli rodzina jest liczna, każdy uczestnik może wylosować jedną osobę, o której będzie mówił.

Taka gra, to miły prezent noworoczny dla całej rodziny. Często w takich okolicznościach można usłyszeć słowa, które zaskakują. To dobra okazja, by powiedzieć coś miłego bliskim, docenić ich trud, pracę, starania. To okazja, by być razem, blisko siebie.

Dominika Tkaczuk

psycholog