Czym jest ślepota smakowa?

Ślepotą smakową nazywa się brak umiejętności wyczuwania smakiem niektórych substancji. Czasem substancja ta jest niewyczuwana po prostu w pewnym stężeniu, w innym będzie wyczuwana.

Niegdyś sądzono, że niektórzy ludzie nie wyczuwają w ogóle pewnych substancji, ale teraz wiadomo już, że „ślepota” na te smaki nie jest całkowita. Substancje te są wyczuwalne, gdy zwiększy się jego stężenie.

Reklamy

Czym jest struktura przyczynowości?

Struktura przyczynowości to pojęcie, które swój początek wzięło z filozofii. Zgodnie ze strukturą przyczynowości, każde zdarzenie w danym środowisku, jest powiązane z każdym innym wydarzeniem. Nie zawsze jednak zależność pomiędzy tymi wydarzeniami jest taka sama. Pomiędzy niektórymi wydarzeniami zależność jest tak mała, że praktycznie nieistotna, a pomiędzy innymi absolutna.

Niegdyś zakładano, że struktura przyczynowości jest pewna, obecnie uważa się, że jest prawdopodobna i losowa.

Posiadasz pamięć genetyczną?

Pamięć genetyczna (pamięć biologiczna) jest zjawiskiem hipotetycznym i bardzo zagadkowym. Jest to pamięć, w której zostały zakodowane wydarzenia, jakie zaszły w drodze ewolucji. Określenie tego zjawiska pamięcią nie jest w pełni trafne. Jest to bardziej skłonność do pewnych zachowań i wzorców postępowania, które zanikają w drodze ewolucji. Przykładami tego typu pamięci mogą być wszelkiego rodzaju lęki, np. przed upadkiem.

Co to jest atawizm?

Atawizmem (odwracanie, powrót) określa się ponowne ujawnienie się cechy, która nie ujawniała się w kilku ostatnich pokoleniach.  Atawizm jest dowodem na to, że cechy genetyczne nie zanikają, natomiast mogą pozostać uśpione przez bardzo długi czas, a potem ponownie się ujawnić.

Atawizm można również definiować w nieco odmienny sposób. O atawizmie można mówić również wtedy, gdy mamy do czynienia z ponownym wystąpieniem pewnych pierwotnych zachowań.

Neofobia żywieniowa

Neofobia żywieniowa  jest zaburzeniem odżywiania występującym u dzieci. Charakterystyczny dla niej jest lęka przed próbowaniem nowych produktów, niezależnie od tego czy dziecko jest głodne, czy nie. Menu dziecka dotkniętego neofobią żywieniową składa się z niewielkiej, znanej dziecku listy produktów (do 20). Dziecko, u którego występuję neofobia żywieniowa nie będzie chciało też próbować pokarmów, które wyglądają na nowe (są przyrządzone lub podane w inny sposób, niż ten który dziecko zna). Terapia dziecka z neofobią powinna obejmować spotkania z psychologiem lub/i terapeutą integracji sensorycznej. Warto mieć na uwadze, że terapia z dzieckiem cierpiącym na neofobię żywieniową, jest procesem długotrwałym. Jeśli natomiast mamy do czynienia ze zwykłym grymaszeniem, problem ten można rozwiązać w stosunkowo krótkim czasie. Więcej o neofobii można przeczytać tu.