
Opieka nad chorym członkiem rodziny u schyłku jego życia. Wsparcie dla rodzin osób chorych ukierunkowane na ich potrzeby.

„Ogromnie boli myśl, o chwili, w której nie będzie już następnych dni”
Jostein Gaarder.
Rodzina podejmująca trud opieki nad osobą w terminalnej fazie choroby doświadcza wielu trudności i cierpień emocjonalnych. Warto więc zastanowić się nad potrzebami rodziny chorego będącego u schyłku życia. Mogą one być bardzo różnorodne i zmieniać się w trakcie trwania procesu odchodzenia jednego z jej członków. Pomoże to zaoferować lepiej dobrane wsparcie dla rodzin osób chorych.
Typy Osobowości Hipokratesa: sangwinik, choleryk, flegmatyk i melancholik.

Hipokrates to grecki lekarz ur. ok. 460 r. p.n.e. na wyspie Kos, zm. ok. 370 r. p.n.e. w Larysie). Jest jednym z prekursorów współczesnej medycyny. Został obdarzony nawet przydomkiem „ojca medycyny”. To jemu właśnie zawdzięczamy powstanie czterech typów koncepcji osobowości. Każdy z nas pewnie słyszał o sangwiniku, choleryku, flegmatyku i melancholiku. Koncepcja greckiego uczonego okazała się okazała się tak trafna, że w psychologii funkcjonuje do dziś. Jest jednak rzadko używana, bowiem w wyniku badań i analiz powstało wiele nowoczesnych dużo dokładniej i trafniej opisujących „ludzkie charaktery” teorii osobowości. Ponieważ zainteresowanie tą klasyfikacją jest nadal bardzo wysokie, to postaram się je zaspokoić. Warto wiedzieć, że poszczególne osoby mogą reprezentować cechy kilku typów osobowości. Naturalnymi ich połączeniami są sangwinik/choleryk oraz flegmatyk/melancholik. Połączenia uzupełniające to flegmatyk/sangwinik i choleryk/melancholik. Poznanie cech charakterystycznych dla danej osobowości może nam lepiej zrozumieć siebie, naszych bliskich lub inne spotykane osoby.
Wpływ choroby na funkcjonowanie rodziny.

Spis treści:
- Funkcjonowanie rodziny w sytuacji choroby.
- Wsparcie rodziny w chorobie.
- Fazy adaptacji do choroby.
„I w ciężkiej chorobie tkwi dobro. Kiedy ciało słabnie, silniej czuje się duszę”
Lew Tołstoj.
1. Funkcjonowanie rodziny w sytuacji choroby.
Wystąpienie choroby obciąża mechanizmy regulacyjne rodziny, często wymuszając konieczność zmiany całego systemu. Punktem docelowym w zmaganiu się z chorobą dla całej rodziny jest prawidłowa adaptacja do sytuacji. Podejmując problem prawidłowej adaptacji, można oprzeć się na charakterystyce dokonanej przez Buczyńskiego (1999), który podkreślił, że w sytuacji choroby rodzina jest w stanie otwarcie rozmawiać o chorobie i jej wpływie na ich życie. Podkreślił, że rodzina prowadzi wtedy normalne życie, robi plany na przyszłość, wszyscy są motywowani do powrotu do zajęć sprzed choroby. Dodał także, że rodzice są zdolni do asystowania dziecku, a członkowie rodzin zwracają się o pomoc do lekarzy i innych osób.
Jak wybrać trafiony prezent?
