Już dawno zauważono, że telewizja może uzależniać. Czy jednak wszystkich w takim samym stopniu? Czy istnieje i jaki ma charakter związek między cechami temperamentu widza a stopniem jego uzależnienia od telewizji? Opiszemy wyniki badania przeprowadzonego wśród osób w wieku 30-41 lat, różniących się ze względu na: płeć, wykształcenie, stan cywilny, posiadanie/nieposiadanie dzieci, uprawianie sportu. W badaniu został użyty kwestionariusz, który bada uzależnienie od telewizji, zwracając uwagę na: czas spędzany przed odbiornikiem, dążenie do redukcji czasu spędzanego przy odbiorniku, rezygnację z innych form aktywności, syndrom odstawienia, ucieczkę w telewizję od rzeczywistości, świadomość uzależnienia oraz kwestionariusz EAS, który mierzy temperament w kwestii: niezadowolenia, złości, aktywności, strachu, towarzyskości. Czytaj dalej →

“Dojrzałość emocjonalna zaczyna się uwidaczniać, gdy bardziej się martwimy o innych, niż o siebie samych”

Albert Einstein

Jeśli się nad tym zdaniem zastanowimy, to możemy dojść do wniosku, że niedojrzałość emocjonalna, to skupianie się i martwienie bardziej o siebie, niż o innych. Temat nie jest jednak tak prosty, by zdefiniowało go jedno zdanie.

Niedojrzałość emocjonalna to stan charakteryzujący się tym, że dana osoba nie zrezygnowała z pragnień i fantazji charakterystycznych dla wieku dziecięcego. Osoby takie próbują naginać rzeczywistość ku swoim potrzebom i chciałyby, żeby wszystko kręciło się wokół nich. Zachowanie takie często obserwujemy u dzieci, które tupią nóżkami, krzyczą, płaczą, by zmusić rodzica do kupna zabawki, słodyczy, czy spełnienia innych zachcianek. Czytaj dalej →

Złość to jedna z emocji jaką odczuwają zarówno dorośli, jak i dzieci. Same jej pojawienie nie jest, ani dobre, ani złe. Ważne jest natomiast, to jak postępujemy, gdy się pojawia. Jeżeli w stanie złości stajemy się agresywni i ranimy innych, może to być niebezpieczne dla nas samych i otoczenia.

Obecne metody terapii mogą pomóc ludziom radzić sobie z tą emocją. Jedną z tych metod jest Trening Kontroli Złości. Jest skuteczny, tak dla dzieci, jak młodzieży i dorosłych. W trakcie zajęć uczy się uczestników dokonywania analizy sytuacji, w której się znajdowali lub znajdują, modeluje nowe zachowania i pozytywnie je wzmacnia. Dzięki temu dokonują oni zmian swoich schematów zachowań na bardziej akceptowalne społecznie. Czytaj dalej →

Słowo odchudzanie jest wpisywane przez internatów w polskiej wyszukiwarce Google 9900 razy na miesiąc. Jest więc to temat, który jak się mówi „spędza sen z powiek” wielu osobom.

Najczęściej z problemem nadmiaru własnych kilogramów próbujemy poradzić sobie sami lub korzystamy z pomocy lekarza czy dietetyka. Jednak rzadko myślimy wtedy o psychologu. Nie istnieje ani jedno hasło wyszukiwane przez internatów łączące oba te słowa (przynajmniej nie pokazuje tego program „Senuto”).

Kiedy mówimy o pomocy psychologicznej przy redukcji wagi, to bardzo ważne jest, by powiedzieć o przyczynach nadwagi i otyłości. Powszechnie wiadomo, że może nimi być niezdrowa dieta lub brak ruchu, ale rzadko myślimy o tym, że także kłopoty emocjonalne, które często wiele osób po prostu „zajada”. Jedzenie wyzwala wydzielanie się serotoniny – hormonu szczęścia. Uczucie przyjemności, jakie doświadczamy po jedzeniu, łagodzi ból emocjonalny i łatwo się w ten schemat jego redukcji uwikłać.

Czytaj dalej →

Rozstanie – rozpad związku jest jednym z najtrudniejszych momentów w życiu większości z nas. Jest to doświadczenie z reguły bolesne, niepokojące i wywraca cały nasz świat do góry nogami.

Rozstania bywają różne, bo różnimy się między sobą doświadczeniami, sytuacją życiową, planami na przyszłość, siłą związku. Każde rozstanie wiąże się z jakimś rodzajem straty, którą można porównać nawet z żałobą. Jak po śmierci bliskiej osoby, tak i po rozpadzie związku, przechodzimy przez pewne fazy rozstania, które mimo tego, że są nieprzyjemne, mają na celu „uleczyć nasze serce” i pozwolić „stanąć znów na własnych nogach”. Godzenie się z rozstaniem jest więc procesem stopniowym. Na początku warto przed sobą przyznać, że takie rzeczy po prostu się zdarzają, a obarczanie się całą winą w niczym nam nie pomoże. Jednak przypisywanie całej odpowiedzialności drugiej osobie też nie jest „fair”. Ból i gniew po rozstaniu są naturalnymi odczuciami i dobrze jest sobie na nie pozwolić, ale nie warto w nich utknąć na długo. Trzeba przejść pewien etap i akceptować emocje jakie się w nas pojawiają, by w konsekwencji odzyskać równowagę emocjonalną i pójść w życiu dalej. Są rany, które się zagoją oraz takie, które choć zaleczone, pozostawią ślad. Niestety, im większe zaangażowanie, tym większa rana. Czytaj dalej →