Stan charakteryzujący się przekonaniem, iż jest się osobą niewłaściwej płci. Zaproponowano kilka kryteriów rozpoznawania autentycznych transseksualistów: a) niezadowolenie z właściwej anatomii seksualnej, b) stałe, głębokie pragnienie, żeby należeć do innej płci, c) chęć zmiany genitaliów, d) nieobecność innych zaburzeń psychologicznych lub genetycznie uwarunkowanych patologicznych cech anatomicznych, takich jak hermafrodytyzm. Transseksualizm klasyfikuje się zwykle jako zaburzenie tożsamości płciowej i odróżnia od homoseksualizmu oraz transwestytyzmu. Znany również jako odwrócenie roli związanej z płcią.

(parapsychology), mniej lub bardziej uznana dziedzina psychologii zajmująca się zjawiskami paranormalnymi, tzn. takimi, które uważa się za niewytłumaczalne przy zastosowaniu znanych praw i zasad. Do parapsychologii na ogól zalicza się postrzeganie pozazmysłowe, telepatię, prekognicję, telekinezę, jasnowidzenie. Mimo ogromnego zainteresowania parapsychologią oraz wielu aktywnych poszukiwań podstaw naukowych dla różnych ogłoszonych twierdzeń, większość psychologów jest bardzo sceptyczna i ma ku temu podstawy.

Po pierwsze, wyniki poszczególnych doświadczeń, które przyniosły pozytywne ustalenia, okazały się trudne do powtórzenia. Powtarzalność ma istotne znaczenie we wszystkich dziedzinach nauki, stanowi kamień probierczy metody naukowej, wszędzie istnieją wymogi niezależnej weryfikacji. Ten aspekt naukowości jest absolutnie konieczny zwłaszcza w dziedzinie, która dokonuje frontalnego ataku na przyjęte prawa i zasady.

Po drugie, omawiane zjawiska często wiążą się z wnioskami, które naruszają znane prawa nauki – np. im dalej znajduje się źródło światła, im większa odległość między dwoma ciałami, tym słabsza jest wzajemna siła przyciągania. Tymczasem twierdz się, że zdolności parapsychologiczne sprawdzają się równie dobrze przy odległości 1000 km, jak i 10 m. Większość uczonych niechętnie zrezygnuje z ogólnych zasad, takich jak prawdo odwrotności kwadratów, zwłaszcza gdy zjawiska, które wymagają odrzucenia ogólnie przyjętych zasad, notorycznie opierają się replikacji. Bardziej rozsądnie jest nie ufać danym pochodzącym z niepowtarzalnego doświadczenia, aniżeli wyeliminować prawa, które funkcjonują we wszystkich innych dziedzinach.

Po trzecie, nigdy nie zaproponowano mechanizmu, , który mógłby wyjaśnić rzekome zjawisko paranormalne w sposób zgodny ze stanowiskami pozostałych dziedzin wiedzy naukowej – np. prekognicja zachęca do postawienia hipotezy o podróży umysłu w czasie, lub, ujmując rzecz inaczej, do postawienia hipotezy o podróży w czasie jakiejś siły, która przybywa z przyszłości w celu oddziaływania na czyjś umysł w teraźniejszości. Zakłada się tu odwrócenie przyczyny i skutku, nie mówiąc już o kolidowaniu z podstawowymi zasadami teorii względności i praw termodynamiki.

Po czwarte – i nie jest to zapewne powód błahy – wielu szarlatanów i oszustów wysuwa silne argumenty ze zjawiskami paranormalnymi, gdy tymczasem udowodniono, że wiele z rzekomych rezultatów ich poczynań to wynik zwykłego oszustwa. Jeśli istnieją zjawiska parapsychologiczne, to silne poparcie ze strony ewidentnie oszustów bardzo utrudnionych obiektywną analizę.

I wreszcie, wielu sceptyków zastanawia się na tym, dlaczego osoby, które twierdzą, że mają nadzwyczajne zdolności, po prostu nie udadzą się do najbliższego kasyna gier lub na tor wyścigowy i nie zrobią z nich dobrego użytku. W ten sposób mogłoby przynajmniej wykorzystać zdobyte dochody na sfinansowanie dalszych badań nad parapsychologią.

(general adaptation syndrome, GAS), termin ten odnosi się do dokonanej przez fizjologa H. Selye’go trójstopniowej charakterystyki biologicznych reakcji organizmu na silny stres. Pierwsze stadium, reakcja alarmowa, charakteryzuje się dwoma podstadiami, fazą wstrząsu i fazą przeciwstrząsu. W fazie wstrząsu temperatura ciała spada, obniża się ciśnienie krwi, następuje utrata płynów tkankowych, opada napięcie mięśniowe.

W fazie przeciwstrząsu następuje wzrost poziomu hormonów nadnerczy i rozpoczyna się ogólna obronna reakcja biologiczna na stres.

Drugie stadium to stadium odporności, w którym kontynuowany jest, rozpoczęty w fazie przeciwwstrząsu, proces odzyskiwania sił. Funkcje ciała, ciśnienie krwi, temperatura itd. stopniowo wracają do normalnego poziomu lub poziomu bliskiemu normalnemu.

Jednak, jeśli stres jest zbyt silny lub długotrwały, następuje trzecie stadium – stadium wyczerpania. W tym stadium ogólny wzorzec początkowego wstrząsu pojawia się ponownie i kończy ostatecznie śmiercią.

(Ganser’s syndrome) pozorowane zaburzenie (lub pseudopsychoza), w którym ma miejsce spontaniczna manifestacja (niekiedy ostrych) objawów psychologicznych. Zwykle objawy te są silniejsze, gdy pacjent wie, że jest obserwowany.

Przejawiane objawy niemal zawsze są odzwierciedleniem wyobrażeń pacjenta o danym zaburzeniu i rzadko odpowiadają uznanym kategoriom diagnostycznym. Zespół ten można często zaobserwować wśród więźniów i poborowych, którzy świadomie lub nieświadomie usiłują uzyskać specjalne traktowanie z racji swojego „zaburzenia”.