Zaburzenie opozycyjno-buntownicze

(oppositional defiant disorder) zaburzenie rozwojowe, cechujące się buntowniczym, wrogim i negatywistycznym zachowaniem, ale bez poważnych antyspołecznych cech występujących w zaburzeniach zachowania.

Dzieci nim dotknięte są kłótliwe, łatwo tracą panowanie nad sobą, złoszczą się, czują się urażone i poirytowane. Zazwyczaj te wzorce zachowań przejawiane są jedynie w stosunku do dorosłych, których dziecko zna (takich jak rodzice) i dlatego też mogą nie ujawniać się podczas wywiadów klinicznych.