Czy słyszeliście termin parapraksja?

Jest to przejęzyczenie lub pomyłka, zazwyczaj obserwowane w mowie, w piśmie, przy niegroźnych wypadkach, lukach pamięci itd.

Według Freuda nie były to zwykłe niewinne zachowania, ale wynik działania podświadomych życzeń lub konfliktów, które często można wykorzystać do ujawnienia funkcjonowania nieświadomości u normalnego, zdrowego człowieka. Powszechnie odnosi się właśnie do pomyłek freudowskich.

Styl LĘKOWO – AMBIWALENTNY przejawia się brakiem poczucia komfortu w relacjach z innymi.

Osoba prezentująca ten styl przywiązania odczuwa w relacjach z jednej strony ogromną potrzebę bliskości, a jednocześnie brak dostatecznego zainteresowania ze strony obiektu przywiązania. Poczucie, że nie jest dostatecznie kochanym owocuje lękiem przed wchodzeniem w relacje emocjonalne.

Mianem takiej terapii nazywa się terapię w odniesieniu do kilku podejść o charakterze terapeutyczno-religijnym, postulującym dochodzenie do zrozumienia świata i siebie poprzez doświadczenie do zrozumienia świata i siebie poprzez doświadczenie mistyczne i (lub) transcendentalne.

Większość ich współczesnych form mieści się w ramach jakiejś rozwiniętej teorii osobowości lub teorii Ja, ale źródła ich można znaleźć w pracach wielu autorów orientacji psychoanalitycznej, szczególnie Junga, Fromma i Lainga. Zastosowanie terminu terapia nie jest tu najtrafniejsze. Ogólnie zalecają one nowe podejście do życiowych problemów i nową prespektywę, wykraczającą poza przyziemną rzeczywistość, co może ewentualnie mieć wartość terapeutyczną. Wielu praktyków zaleca, aby jednostka uwolniła się wszelkich neurotycznych skłonności za pomocą konwencjonalnej terapii, i dopiero wtedy będzie mogła odnieść korzyść z doświadczeń mistyczno-transcendentalnych.

(clinical psychology), dziedzina psychologii, której przedmiotem jest nienormalne, zaburzone, nieprzystosowawcze zachowanie.

Do szerokiego zakresu praktyk klinicznych należą: diagnoza, ewaluacja, klasyfikacja, leczenie, prewencja i badania. Mimo że w ostatnich latach pojawiła się silniejsza tendencja do podejścia empirycznego, w którym klinicysta opiera się na metodologii i odkryciach ustalonych w badaniach ogólnopsychologicznych, psychologia kliniczna nadal zachowuje swój historyczny charakter, czyli orientację medyczną.

Aby docenić całą różnorodność metod dostępną praktykującemu klinicyście (która wydaje się jeszcze bardziej złożona osobie poszukującej pomocy terapeutycznej), należy zapoznać się przynajmniej z najważniejszymi i najszerzej praktykowanymi terapiami:
– zachowanie
– chemoterapia
– terapia zorientowana na klienta
– poznawczo-behawioralna terapia
– grupa spotkaniowa
– Gestalt terapia
– terapia grupowa
– psychoanaliza (różne formy) itd

(histrionic personality disorder), zaburzenie osobowości zazwyczaj charakteryzuje się niedojrzałością, skoncentrowaniem się na sobie, potrzebą uwagi, manipulowaniem innymi i często nieokreślonym powabem. Takie osoby są zbyt teatralne, reaktywne i żywe w związkach interpersonalnych, często odgrywają klasyczną rolę „księżniczki” lub „ofiary”. Zaburzenie to nazywane jest też w starszych tekstach, osobowością histeryczną.