(operationalism), stanowisko z wigorem wyłożone przez fizyka P. Bridgmana. Zasadniczo, utrzymuje ono, iż pojęcia naukowe powinny być definiowane za pomocą opisu konkretnych operacji, jakie należy wykonać, aby je zmierzyć i do tego powinno się ograniczać ich znaczenie. Operacjonizm został włączony przez skrajnych behawiorystów, a stosowana przez nich teoretyczna i emipryczna terminologia wywodziła się głównie z wyprowadzanych definicji operacyjnych. Np. siła „popędu głodu” była definiowana przez określenie liczby godzin deprywacji pokarmowej, „warunkowanie klasyczne” rozpatrywane było jako określony zbiór procedur eksperymentalnych.

Operacjonalizowano nawet pojęcia abstrakcyjne: „inteligencja” stawała się tym, co zostało zmierzone za pomocą testu inteligencji – prowadziło to do wniosku, że mogłaby być definiowana różnie, w zależności od zastosowanego testu. Jednakże wkrótce okazało się, że operacjonizm stwarza wiele problemów. Chwaląc obiektywizm tej koncepcji, trzeba zdawać sobie sprawę z jej ograniczeń. W ostatecznej analizie okazuje się, że wiele istotnych terminów i pojęć psychologii zawiera „głębsze” znaczenie, którego po prostu nie można uchwycić za pomocą nawet najbardziej skrupulatnego opisu operacji; np. przedstawione powyżej typy definicji operacyjnych nie oddają znaczenia i motywacyjnej funkcji „głodu”.