Czy zastanawialiście się kiedyś czym na poziomie neuronalnym różnią się ekstrawertycy i introwertycy?

Otóż wedle aktywacyjnej teorii ekstrawertycy doświadczają chronicznie obniżonego poziomu pobudzenia korowego, co skutkuje ich dużą potrzebą poszukiwania nowych stymulacji. Natomiast u introwertyków ta potrzeba jest na dużo niższym poziomie, ponieważ występuje u nich chronicznie obniżona aktywność w tej samej pętli korowo-siatkowatej.

Czy wiecie, że 20-50% osób z padaczką cierpi z powodu zaburzeń emocjonalnych i osobowości?

Wśród nich można wymienić cechy depresyjne, obniżenie nastroju, zachowania obsesyjno-kompulsywne i agresywne oraz próby samobójcze. Część z nich jest spowodowana uszkodzeniem Ośrodkowego Układu Nerwowego bądź tym bodźcem, który wywołał chorobę.

Jednak część powstaje wtórnie jako rezultat nieprawidłowych kontaktów z otoczeniem. Wśród dzieci chodzi przede wszystkim o oddziaływania rówieśnicze i wychowawcze. Warto więc zwrócić uwagę jak traktujemy osoby w naszym otoczeniu, które chorują na padaczkę.

Każdy zaobserwowany wpływ na zachowanie spowodowany przez placebo.

A co to jest placebo?

Placebo to preparat nie mający wartości leczniczych i nieaktywny farmakologicznie. W badaniach nad działaniem leku lub innej substancji stale nie stosuje się próby kontrolne z placebo w celu oddzielenia prawdziwego działania farmakologicznego od efektu psychologicznego występującego u osób badanych przekonanych o tym, że podano lek prawdziwy.

Wracając do efektu placebo termin ten został po raz pierwszy wprowadzony w kontekście badań farmakologicznych, jest on szeroko stosowany i można go spotkać w sytuacjach, które nie mają nic wspólnego z badaniem leku.

Występuje jeszcze coś takiego jak placebo aktywne – placebo powodujące działania uboczne badanego leku, ale nie mające właściwego, założonego działania terapeutycznego tego specyfiku. Stosowane w przypadkach, w których znane działanie uboczne leku eksperymentalnego może posłużyć osobom badanym jako wskazówki pozwalające im zorientować się, czy znajdują się w grupie eksperymentalnej.

Wszyscy z nas wykorzystują fantazję oraz wyimaginowaną satysfakcję w celu uniknięcia kontaktu z przykrą rzeczywistością.

Może to objawiać się w różny sposób, obejmując nadmierną skłonność do marzeń czy niewłaściwą racjonalizację.

Niestety takie zachowanie może powodować skłonność do alkoholu i narkotyków a w najgorszych wypadkach fugę.

Fuga to zaburzenie psychiczne. Jego definicyjną cechą jest nagłe i nieoczekiwane opuszczenie domu, po którym chory przyjmuję nowa tożsamość w innym, nowym miejscu. Podczas fugi nie występują wspomnienia wcześniejszego życia, zaś po wyzdrowieniu ma miejsce amnezja dotycząca zdarzeń, które zaszły w jej trakcie.

Często nazywana dysocjacyjną fugą psychogenną, w celu odróżnienia jej od innych zespołów, w których występują podobne symptomy, lecz spowodowane są przez znane dysfunkcje pochodzenia organicznego.

Poprzez kreatywny taniec wspomaga się wyobraźnię przestrzenną – tak twierdzą naukowcy na łamach „Creative Education”.

Wpływ tańca na rozwój człowieka badała doktor Perta Jansen z uniwersytetu w Regensburgu. W tym celu podzieliła grupę dzieci w wieku 13 lat na dwie, z których jedna chodziła na twórcze zajęcia taneczne, a druga na zwykłą gimnastykę przez ponad miesiąc.

Badani wypełniali testy zdolności umysłowych, które wykazały, że rozwój wyobraźni przestrzennej był lepszy w grupie tanecznej. „Wymagana w tańcu synchronizacja ruchów idealnie przeciera nasze szlaki neuronalne” – wyjaśniają badacze.