Co to jest somnambulizm?

Somnambulizm to jakościowe zaburzenie snu, które cechuje opuszczenie łóżka i wędrowanie, często z równoczesnym wykonywaniem złożonych czynności bez kontaktu z otoczeniem. Potoczna nazwa to lunatyzm. Osoba może siadać na łóżku, mówić, wędrować po domu i wykonywać różne czynności. Po przebudzeniu zdarzenie nie jest pamiętane. Epizody występują najczęściej na początku nocy i trwają od 1 do 30 minut. U dzieci najbardziej nasilone objawy występują pomiędzy 4 a 8 rokiem życia. Podczas epizodu ruchy dziecka są raczej proste, powolne, dzięki czemu najczęściej bez trudu można zaprowadzić dziecko do łóżka. Epizody u dzieci są wolne od zachowań agresywnych.

Duże znaczenie w występowaniu somnambulizmu ma predyspozycja genetyczna, a także wpływ czynników, polegających na zwiększeniu ilości snu wolnofalowego, wystąpieniu sytuacji wywołujących stres, podwyższonej temperatury ciała, przyjmowania wybranych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, oraz czynników zewnętrznych, które prowadzą do spłycenia snu. Częstym powodem, który wywołuje wędrowanie dziecka jest przepełniony pęcherz moczowy.

Przy samnambuliźmie najczęściej nie stosuje się farmakoterapii. Wraz z wiekiem obserwuje się samoograniczenie epizodów. Trzeba natomiast zapewnić bezpieczeństwo w miejscu, gdzie śpi dziecko. Można zabezpieczyć okna, stosując odpowiednie blokady, a drzwi wejściowe zamykać na klucz. W domu z drogi, jaką dziecko może wędrować, trzeba usunąć przedmioty, które mogą stanowić zagrożenie.

Dominika Tkaczuk – psycholog

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s