Językowe zaburzenia rozwojowe

Ogólny termin używany w odniesieniu od znacznego stopnia zakłóceń rozwoju umiejętności językowych w dzieciństwie. Termin ten jest ograniczony do przypadków, w których nie stwierdza się defektu neurologicznego lub anatomicznego.

Często zaburzenia te dzieli się na dwa typy: nadawczy, w którym jest zaburzona głosowa artykulacja języka, natomiast rozumienie mowy nie odbiega od normy, i typ mieszany odbiorczo-nadawczy, w którym obie funkcje są osłabione. Należy zauważyć, że określanie tego rodzaju zaburzeń terminem afazja rozwojowa jest niepoprawne; termin afazja odnosi się do funkcji utraconych, nie zaś do nie przyswojonych; właściwe synonimy to, odpowiednio, ekspresywna i odbiorcza dysfazja.

Też językowa niesprawność, termin częściej używany w literaturze pedagogicznej niż w literaturze klasycznej.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s