Co to jest psychologia dialektyczna?

(dialectic(al) psychology), ogólnie: stanowisko teoretyczne głoszące, ze konflikt i zmiana podstawowymi zasadami życia. Dialektyka ma swoje początki u Heraklita, a dalszy rozwój zawdzięcza odpowiednio Helgowi i Marksowi. Jako teoria szczególnie zajmująca się zmianą, dialektyka wzbudziła zainteresowanie psychologii rozwojowej, gdzie wiązano ją z teoriami głoszącymi, że rozwój jest szeregiem czy strumieniem transformacji pochodzącym z podstawowych konfliktów między systemem poznawczym dziecka a rzeczywistością lub między istniejącymi rownolegle komponentami poznawczymi.

W tym ujęciu uważa się, że jednostki przez działanie zmieniają swe środowisko, które z kolei zmienia owe jednostki. W ten sposób ludzie rozwijają się przez własną pracę i działanie, przez opór, z którym się stykają i przez konflikty, które wywołują. Istotne zmiany rozwojowe (lub „skoki dialektyczne”) zachodzą wówczas, gdzie codzienne zmiany ilościowe osiągają pewną liczbę lub masę krytyczną. Np. stanowisko Piageta jest często określane jako dialektyczne.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s